(ओम प्रकाश सेमवाल)
कव्वा ककड़ांदि रंद पीना पकदी रंद सुर्ज चन्द्र ग्रहण भि द्वी घड़ी मा छंटे जंद तु किलै रुकद फेर उठी बैठद किलै जुव्वों कि डौरन तु घाघरो नि पैरद गिजीर (किचड़ा) मा ढुंगु फरै छिंटा पड़लै जरूर छारा मा चोटोंन छारो उड़ल्वे जरूर सुद्दि अळझद तु बग्त गवोंद
यों कि छीं कुकरण्यां छिन तु बौग सरै दे एक कंदुड़िन सूण दुसरा बटिन उड़ै दे लंबि लकीर नि खैचद केर नि डळ्द किलै—
यि त कैका नि होंदन कतै भरोंसु न करि दे यि छिन ढगड्यंदी ढुंगी चिफळि रौड़ी न जै तु सृजन रुकौंद न लिखद न पढ्द किलै——–
यि स्याळ नीला रंगा गिरगिटों सीं जाळि छिन रात दारु कचम्वळी यि दिन मा संत जोगि छिन कर्म नि कर्द लड़ै नि लड्द किलै जुव्वों कि डौरन तु घाघरो नि पैरद
