रंत रैबार ब्यौरो…..
(भीष्म कुकरेती)
मथि देस क छीं छन। एक जवान जनानी आसाबंद (गर्भवती) ह्वे तो जैदिन बिटेन तैंक सास तै गर्भवती हूणो पता चल त सास ब्वारि कुण रोज बुल्दी जा – हम तै नौनु चयेंद नौनी ना, नौनी हो तो मारि दे। ब्वारिक बेटि ह्वेत परिवार म मातम जन वातावरण बण गे। जनानी अर्थात ब्वारिंन द्वी चार दिन म बच्ची तै जमीन म ठंड म छोड़ दे। बच्ची ठंडन मोरि गे। परिवार खुस ह्वे गे।
बच्ची दुसर जनम म चखुली बण गे वा प्रतिदिन अपर ब्वे तै गीत सुणांदी छे
बेटि नि मार
बेटि नि मार बेटि पर बि हूंद पराण
ये इ जमन म भुगण पोड़ल
पाप फल ये इ जमन म भुगण पोड़ल ।
बवे तै चखुली च्वँछत समझ म नि आंदो छौ।
स्या जनानी दुबर गर्भवती ह्वे, अबै दै तैंक नौनु ह्वे। नौनु बड़ हूंद हूंद ब्यौथा बि ह्वेगे। नौनाक मंगणी बि ह्वे गे अर ब्यौवक
दिन बि पक्को ह्वे गे।
बरात जाणौ द्वी दिन पैलि गां मा ह्यं पोड। न्यूतेर रात ब्यौला लघु शंका वास्ता भैर आयी अर तौळ पुंगणो जिना गे। तखं तैक खुट रौड़ अर एक खड्डा पुटुक पोड़ गे जख अबि तक ह्यं जम्युं छौ। ब्यौला तख ठंड न मोरी गे। कै तै कुछ पता नि चल छौ।
सुबेर जब सब तै पता चल कि बर ठंड न मोरि गे तो रुवा- रुवी मच गे।
ब्यौला क बवे बी भकोर भकोरि रुनी छे। इथगा म चखुली गान मिसे गे।
बेटि नि मार
बेटि नि मार
बेटि पर बि हूंद, पराण
ये इ जमन म भुगण पोड़ल
पाप फल ये इ जमन म भुगण पोड़ल ।
आज बवेक समाज म आई कि चखुली क्या गनी च।
तैं जनानी न सरा गाँव म बोल तब गाँव वळो न कसम खायी कि बेटी गर्भ मा हों या भैर ये गाँव म कबि नि मारे जाली।
