(रितु-रुड़ि )
कर्फ्यू-कमायूं यखि छुटि जाण सैंक्यूं-समाळ्यों भि दगड़ा नि जाण, रै जाण, रै जाण बस, रैइ जाण त्येरि करिं भलै रै जाण।
कैन नि रण धर्ति मा सदानि कैन नि खाण धर्ति मा सदानि हिलि-मिलिक रण मनखि लठ्याळा!
हैका बांठौ अन-धन नि खाण। भासा अफड़ि बिसरि नि जाण गौं अफडु छोड़ि नि जाण फर्ज अफडु निभौन्दि रऽण माँ जी कि कोळि छोड़िक नि जाण। माया कु बाटु भलु होन्दु मनखि नखरु चितैक बिरड़ि नि जाण हैकै सरिकु बाटु नि हिटेन्दु बिराणी चिज्यों कि सिरड़ी’ नि लाण। बाटु उकाळि कु औखु चितैक उन्द्यारि का बाटा लौटि नि औण ढाढस रखणि बांधि सदानि बिपता का दिनौं मा घबरै नि जाण। त्वैमा नि रण, मैं मा नि रऽण जान्दि बग्त कुछ कैमा नि रऽण सब्बि अफ्वै नि खाण लाटा रे! कुछ हैका भि द्याण तैनैइ त त्यरा दगड़ा मा जाण।
